Een bermplan kan als volgt opgebouwd worden.
- Situering van het beheer in het onderzoeksgebied
- Bespreking van de inventarisatie (materiaal en methode)
- Overzicht van de aangetroffen bermtypes en hun voorkomen in het onderzoeksgebied.
- Korte bespreking van de geïnventariseerde straten met vermelding van types, verwachte evoluties onder maaibeheer, knelpunten en andere opmerkingen. De veldnotities kunnen hierbij een uitstekende basis vormen.
- Indien het over een evaluatie van een vorig bermbeheer gaat kan de evolutie van de bermen sinds de opmaak van het vorige bermbeheerplan gesitueerd worden.
- Bespreking van de aandachtssoorten voor het onderzoeksgebied.
- Bespreking van het maaischema, de manier waarop het maaischema is opgesteld en met welke punten rekening is gehouden. Ook hier kan verwezen worden naar de aandachtsoorten.
- Eventueel kan een verwachte evolutie geschetst worden of andere probleempunten (exoten, knelpunten, aandachtspunten) besproken worden.
- Besluit met samenvatting van het bermplan.
Verder wordt het bermplan aangevuld met de veldwaarnemingen en kaarten met de ligging van de verschillende opnamen en de aangetroffen bermtypes. Een kaart met de groeiplaatsen van aandachtsoorten kan helpen de populaties over de jaren heen nauwgezet in het oog te houden en desgewenst het beheer bij te sturen. Ook kaarten met het maaischema voor de verschillende maaiperiodes dienen bij het bermplan toegevoegd te worden. Duidelijke kaarten met het maaischema zijn heel belangrijk om het maaischema correct te kunnen opvolgen.