Bermen vormen zeker in een versnipperd landschap en een verstedelijkt gebied als Vlaanderen nog een zeer
belangrijk net van ecologische verbindingsgebieden. De totale oppervlakte aan wegbermen in Vlaanderen vertegenwoordigen een oppervlakte die groter is dan de oppervlakte erkende natuurgebieden samen. Ze bieden dus een grote kans voor natuurontwikkeling buiten de natuurgebieden.
Ongeveer 61% van de totale Vlaamse flora aan hogere planten kan in wegbermen teruggevonden worden. In tegenstelling tot cultuurgrasland waar grasproductie de hoofdfunctie vormt zijn bermen in principe onbemest en worden er geen pesticiden gebruikt. Hierdoor vinden planten die vroeger kenmerkend waren voor hooiland hun laatste toevlucht in de berm.
In wegbermen komen ook veel graduele overgangen voor, van nat langs de sloot tot droog langs de weg bijvoorbeeld. Door deze graduele overgangen kan je verschillende soorten bij elkaar aantreffen.
Door jarenlang volgehouden ecologisch bermbeheer kunnen de in Vlaanderen vaak verruigde bermen opnieuw verschraald worden waardoor grassen en ruigtekruiden in hoeveelheid afnemen en kruidachtige planten betere kansen krijgen.
Door gefaseerd maaien kan er tevens meer structuur in de vegetatie bekomen worden. Hiervan kunnen verschillende organismen profiteren (Zie ook module insectvriendelijk bermbeheer). Door gefaseerd te maaien kan ook de totale hoeveelheid te verwerken maaisel gereduceerd worden dit kan het kostenplaatje van het bermbeheer aanzienlijk reduceren.