In de jaren ’70 vormden de verticale oeverwanden van het Netekanaal een ideale nestplaats voor de oeverzwaluw. De schuin geplaatste betonnen platen die als oeverversteviging voor het kanaal fungeerden, werden ‘weggespoeld’ door de golfslag van de voorbijvarende schepen. Zo ontstonden over de hele lengte van het Netekanaal (15 km) verticale zavelwanden die honderden koppeltjes oeverzwaluwen de kans boden om hun nestholten te graven en hun jongen groot te brengen. De herstelde oeververstevigingen betekenden echter het einde van de grootste oeverzwaluwenkolonies van deze regio. In de lente zochten de teruggekeerde vogels tevergeefs naar hun voormalige broedplaats en vonden een noodoplossing in toevallige tijdelijke zandhopen van bouwwerven. De oeverzwaluw verdween nadien dan ook vrij snel uit de Netevallei.
Halverwege tussen Lier en Duffel, op het eindpunt van het schiereiland tussen de Nete en het Netekanaal, ligt nog een ideaal perceel om een oeverzwaluwwand te plaatsen. Op deze plaats gaan de vogels, komende van over het water, een open aanvliegroute hebben naar hun nestholen.
Download de folder (.PDF, 966KB)