25-10-2010 / Een ketting is zo sterk als de zwakste schakel.
Anneleen Van Thillo
25/10/2010
25/10/2010 (10:07)
Door Willem Laermans -- De COP is ondertussen halfweg en nu wordt het serieus. Tijd voor een overzicht.
Van de verschillende onderwerpen die op deze COP besproken worden, zijn er verschillende al technisch afgehandeld. Dat wil zeggen dat alle landen al overeenstemming bereikt hebben over een gezamenlijke tekst; zij het wel met de kanttekening. Er zal pas een akkoord zijn over al deze technische onderwerpen als er een akkoord is over alle onderwerpen. Een realistisch strategisch plan kan pas overeengekomen worden, wanneer er overeenstemming is over de financiering van het biodiversiteitsbehoud. De doelstellingen moet immers aangepast zijn aan de fondsen. Spijtig genoeg blijkt hier alweer dat het geld primeert op de doelstelling.
Van alle onderwerpen zijn er 5 die in zekere zin samenhangen. Dit zijn: het strategische plan, de financieringsmechanismen, mobilisatie van het geld (waar komt het vandaan), de toegangs- en voordeelverschaffing tot biodiversiteit (ABS) en biodiversiteit en klimaatsverandering. In deze discussiegroepen gaat het over zo belangrijke onderwerpen dat politieke beslissingen nodig zijn. De leefmilieu ministers zullen dan ook 27 tot 29 oktober de laatste knopen doorhakken tijdens het high level segment van deze COP. Joke Schauvliege en EU commissaris Janez Potocnik zijn al aangekomen, net zoals een delegatie van het Europese parlement. Op dit politieke overleg moeten de finale overeenkomsten gemaakt worden zodat alle onderwerpen van deze COP aanvaardbaar zijn voor iedereen. En iedereen betekent zelfs het kleinste landje dat lid is van de Conventie over Biologische Diversiteit (CBD). Algehele consensus is hier het codewoord en in zekere zin is de ketting maar zo sterk als de zwakste schakel.
Waar gaan deze ministers nu over moeten praten? Er liggen nog verschillende discussiepunten op tafel. Het strategische plan is er één van en het is vrij belangrijk. Het is onderverdeeld in een visie, een missie en 20 strategische doelen. De visie die nu op tafel ligt, stelt het volgende: “living in harmony with nature” where by 2050 biodiversity is valued, conserved, restored and wisely used maintaining ecosystem services, sustaining a healthy planet and delivering benefits essential for all people”. Een vrij ambitieuze visie maar voor minder kunnen we dan ook niet gaan. De strategische doelen zijn al minder ambitieus aangezien ze moeten bereikt worden tegen 2020. Hier vinden we vaak dezelfde gedachte terug. We moeten de biodiversiteit herstellen tot het niveau waarbij we binnen veilige ecologische grenzen zitten.
Zo gaat strategisch doel 8 als volgt: Tegen 2020 is vervuiling en het teveel aan nutriënten teruggebracht tot een niveau dat niet vernietigend is voor het functioneren van ecosystemen en biodiversiteit. Doel 12: Tegen 2020 is de extinctie van gekende bedreigde soorten voorkomen en is hun behoudsstatus (conservation status), vooral van deze die verder afnemen, verbeterd en verzekerd.
Veel van deze doelen lijken misschien niet zo sterk maar indien we als EU deze doelen willen halen dan zullen we zeker nog een tandje moeten bijsteken en iedereen aanspreken. Voorlopig heeft in Vlaanderen (Atlantische regio) geen enkel habitat een goede behoudsstatus, we kunnen dus maar beter verder timmeren aan de weg en volop gaan voor meer natuur voor iedereen. De weg is lang maar we weten wat werkt, dat is alvast leuk.
Persoonlijk begint het bij mij al te kriebelen. Als ik terugkom ga ik meteen de daad bij het woord voegen op het Groots Heroïsch Werkweekend van 5-7 november. Ah het wordt tijd dat ik nog eens de handen uit de mouwen kan steken...