Film "Vogels kan je niet melken"

De film volgt boer Bote de Boer uit Tjerkwerd (Zuid-West Friesland), een zuivelboer die zijn boerderij speciaal ingericht heeft als paradijs voor grutto's. In heel Friesland laat deze weidevogel zich nauwelijks nog zien, maar bij hem blijft hij komen, in groten getale zelfs.

Bote neemt bewuste natuurmaatregelen: het grondwater staat hoog, er zijn plasdrassen aangelegd, en zijn weidegras zit vol kruiden en insecten — precies het type omgeving dat grutto’s nodig hebben.

 Dankzij die inspanningen blijkt zijn boerderij bekend te staan als “de laatste parel van Friesland”.

Toch zit er een spanningsveld in de familie: zijn oudste zonen willen de boerderij overnemen en zien liever een meer traditionele melkveehouderij, waarbij koeien en melkproductie vooropstaan.

Het natuurvriendelijke beheer — goed voor de vogels — levert financieel nadeel op, omdat je op zulke gronden minder melk kan produceren.

Zijn vrouw Astrid steunt zijn liefde voor de vogels: ze gunt hem zijn missie, maar begrijpt ook het standpunt van de zonen. Je kan als boer niet overleven door over vogels te waken. Er moeten dus moeilijke keuzes gemaakt worden met het oog op de toekomst van de boerderij…

De film is een productie van Witfilm en geregisseerd door Barbara Makkinga. De film is winnaar van Music in Media Awards 2024, en behaalde de Kristallen Film.