Thaborberg - Kattebroek

De Thaborberg ontstond 50 miljoen jaar geleden als een zandbank in een tropische zee. Het ondiepe water krioelde van eencellige wezentjes die er kalkschaaltjes achterlieten. Die stapelden zich op in dikke pakketten, die veranderden in kalkzandsteen, in de middeleeuwen geëxploiteerd als bouwmateriaal. Na de ontginning bleven er diepe kloven achter en volgde een spontane bebossing, eeuwenlang het enige bodemgebruik. Op de zuidflank werd begin vorige eeuw een grote villa gebouwd, mét een beukenaanplant. In de Eerste Wereldoorlog startte de Molenbeekse pastoor Arthur Vetsuypens er openluchtkuren op voor verzwakte stadskinderen. Na de oorlog bouwde ‘L’Oeuvre Mont Thabor’, er een heus sanatorium uit, van 1922 tot 1951 beheerd door dominikanessen. Nadien werd het domein enige tijd een vakantiedomein van de Christelijke Multualiteiten, tot de sloop van de gebouwen in 1996. Sindsdien was de toegang beperkt tot bewoners van Huis Michielsheem, in 1983 door de CM opgericht, tot Natuurpunt hier in 2003 neerstreek.

Hoogtepunten

Het wandelpad, dat start op de hoek van de Kattebroekstraat en de Thaborstraat, brengt je via de oude kastanjedreef en langs een  oude boomgaard en een jonge amfibieënpoel en via een bruggetje over een bronbeekje naar een oud beukenbos. Honderden duiven hebben hun slaapplek gevonden in het beukenbos, maar de kleurrijke alexander- en halsbandparkieten bezetten er de nestholtes. Hier klim je de “berg” op , langs – en soms over – gevallen honderdjarige beuken, een paradijs voor zwammen. Bodemerosie en windworp doen geen goed aan het beukenbestand. Het wandelpad loopt verder door een gemengd bos met veel berk. Je merkt er de sporen van een kaalkap aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. Je hebt hier een mooi zicht op een steile flank – mét vossenholen - van één van de kloven in het gebied. Via een bramenruigte kom je dan terecht in een mooi ontwikkeld kalkrijk bronbos. Kalktuf klit er aan takjes en blaadjes en het voorjaarstapijt met o.a. dotterbloemen is er prachtig. Er staat een zitbank voor je klaar om het te bewonderen. Je loopt er op de rand van een immer nat bronamfitheater, dat nog altijd in beweging is ook. Achter het brongebied kom je uit op een rolstoelpad. Een gemengde houtkant schermt het zicht op de nabijgelegen lintbebouwing langs de Kerselaarstraat gedeeltelijk af. Het rolstoelpad loopt van de Kasterlindenstraat langs het nieuwe Michielsheem en door een gemengd bos met zicht op de tweede kloof van de Thaborberg, naar een hooiland met mooie bosrand, geschikt voor vleermuissoorten als de grootoorvleermuis, en te bewonderen vanop een zitbank. Aansluitend een oude kastanjelarenaanplant, een nieuw biodivers bosje en de restanten van de verdwenen school en de kapel, nu ingenomen door opvallend veel robinia’s. Bergafwaarts stap je terug richting oud Michielsheem, nu een asielcentrum voor jongeren van Fedasil, en de voormelde kastanjedreef nabij de Kattebroekstraat.

Je kan je wandelweg dan verderzetten langs de Kattebroekstraat en er de Kattebroekweide, in 2024 deels bebost, en het aansluitende Kattebroekbos verkennen. Vanop de nieuwe wandelweg, slingerend tussen daslook en hangende zegge en langs de Kattebroekbeek, kijk je uit op een fraai hellend hooiland en kun je even uitrusten op een zitbank, die Natuurpunt Dilbeek hier neerzette.