“Mama, mama, kijk!”
Een zonnige herfstdag, ergens in Vlaams-Brabant. De enthousiaste kleuter die een paar meter voor mij dartelde, wees met veel energie naar enkele fenomenaal grote elfenbanken. “Mag ik daarop gaan zitten?”
“Neen Otis.” zei de mama kalm. “Alleen elfen en kabouters mogen dat.”
“Hoe kan jij dat weten?” antwoordde de kleuter met veel teleurstelling en nog meer ongeloof in zijn stem.
“Omdat ik natuurgids ben!” klonk het fier.
Dat laatste floepte er een beetje uit, maar het zaadje bleek geplant, blikt Tania terug. “Ik wandel sowieso heel graag en ik ben me bewust van de positieve impact die de natuur heeft op ons fysieke en mentale welzijn. Dat in combinatie met een verhuis naar Herent, waar ik een manier zocht om nieuwe mensen en de omgeving te leren kennen, leidde me naar het Bezoekerscentrum Groene Vallei. Daar werd ik eerst vrijwilliger, en vervolgens schreef ik me in voor de opleiding Natuurgids.”
Tania begon dit jaar samen met een twintigtal anderen aan de opleiding tot Natuurgids. Daarin komen heel wat onderwerpen aan bod. De cursisten ontdekken hoe dieren, planten en landschappen samenleven en leren over ecologie en natuurbeheer. Ook vaardigheden die een gids goed van pas komen, zoals boeiende wandelingen uitstippelen en groepen gidsen, komen aan bod.
Soep en patatten
De opleiding is zeker geen wandeling in het park, benadrukt Tania. “Ze kost tijd en energie. Dit doe je niet tussen de soep en de patatten. Het is een stevige mix van intensieve theorielessen en praktijkgerichte excursies. Met de laarzen in de modder en het hoofd tussen de muggen (en dat bedoel ik echt letterlijk). Pittig dus, maar ook bijzonder boeiend.”
Van de verschillende excursies stak er voor de cursiste eentje toch wel bovenuit, namelijk die over waterdiertjes. “Ik vond die heel bijzonder omdat er zoveel minuscule mirakeltjes onder de microscoop tevoorschijn kwamen. Het was geleden van ergens in het vierde leerjaar tijdens de les biologie of zo (lang vervlogen tijden dus) dat ik dat nog had gedaan, heel erg leuk!”
De “klasgenoten” blijken een bont allegaartje. “Er is geen typisch cursistenprofiel. Tot daar mijn sluimerend geitenwollensokkenvooroordeel. Er zijn heel veel diverse achtergronden, leeftijdscategorieën, professionele historieken, interesses ‘above & beyond’ de natuur. Ik ben terechtgekomen in een boeiende groep enthousiaste en leergierige mensen. Verrassend en verrijkend!”, aldus Tania. Zij werpt ook een bloemetje naar de omkadering. “Petje af voor de ongelooflijke gedrevenheid en inzet, de indrukwekkende kennis en bergen geduld en inspiratie van de organisatoren van de cursus, zowel bij het Natuurpunt-personeel als bij de vrijwilligers”, klinkt het.
'Tree Time'
Als onderdeel van de cursus is er ook een gidsproject. Daarbij kiest elke deelnemer een onderwerp en een regio die hem of haar na aan het hart liggen en trekt eropuit met een zelfgekozen groep, liefst zonder te verdwalen. Een eerste onderdompeling in het leven van een natuurgids, dus.
Tania koos voor ‘Tree Time’. “Dat was een soort mindful wandeling voor medewerkers van het Leuvense technologiebedrijf imec. Ik koos daarvoor om een brug te slaan tussen natuur en bedrijf, om medewerkers voor of tijdens hun werk even een mindful break te laten nemen, om de heilzame werking van de natuur te voelen, om even op adem te komen, te vertragen, te verstillen, even de pauzeknop in te drukken en gewoon te zijn…”
De natuurgids in wording organiseerde in augustus vier keer zo’n wandeling, twee ’s ochtends voor het werk en twee als middagpauze. Op die manier bereikte ze een dertigtal mensen. “Ik heb ook eerst enkele proefsessies gedaan. En na elke sessie heb ik wat zaken aangepast op basis van mijn eigen indrukken en in functie van de feedback van de deelnemers”, vertelt Tania. “Een officiële evaluatie volgt nog, maar uit de eerste feedback bleek toch al dat de deelnemers de connectie met de natuur en met elkaar voelden en dat de aanpak een zen-effect opriep. En dat was precies wat ik wilde bereiken!”
In actie tegen moedeloosheid
Wat zijn Tania’s plannen eens ze echt Natuurgids is? Welke boodschap wil ze dan brengen, behalve dat kinderen niet op elfenbanken mogen zitten? “Voor mij is het belangrijk om mee uit te dragen aan mijn omgeving hoe zij - als ze dat willen - ook hun steentje kunnen bijdragen aan natuurherstel/-behoud”, klinkt het. “Want ik merk hoe te veel doemdenken, bijvoorbeeld over de klimaatopwarming, sommige mensen weerspannig en/of moedeloos maakt. Daarom ga ik graag op zoek naar hanteerbare manieren om een positieve impact te hebben op natuurherstel en -behoud, en daarvoor is in deze opleiding heel wat inspiratie te vinden.”
Veel succes met het vervolg van de opleiding Tania, en bij uitbreiding alle cursisten natuurlijk!
Het werk is nog niet af
De feestelijke afsluiting van het cursusjaar, die gepland is op 13 december, is nog maar het einde van het eerste deel van de opleiding. Daarna volgen nog een ‘verdieping’, waarbij elke cursist 20 uur bijkomende vorming volgt naar eigen interesse (zoals bijvoorbeeld werken met kinderen of eetbare planten). En daarna is er nog de gidsstage, waarbij de kandidaten onder meer twee activiteiten zelfstandig begeleiden. Voor die twee onderdelen krijgen de cursisten tot twee jaar de tijd. Daarna mogen ze zich echt 'Natuurgids' noemen.
Ontvang nieuws over onze natuur en activiteiten rechtstreeks in je mailbox.
Abonneer je op onze nieuwsbrief